Danilo Kiš bio je jedan od najboljih pisaca 20. veka,a ovo su njegovi najveći citati (VIDEO)

 Danilo Kiš bio je jedan od najboljih pisaca 20. veka,a ovo su njegovi najveći citati (VIDEO)

Bio je romanopisac, pisac pripovedaka, esejista, prevodilac i jedan od deset najboljih pisaca 20. veka. Rođen je u Subotici 22. februara 1935. godine. Bio je sin Mađara Eduarda Kiša, jevrejskog železničkog inspektora i Milice Dragićević, Crnogorke iz Cetinja.

Prva dela izdao je 1953. godine, a bio je i dopisni član Srpske Akademije nauke i umetnosti (SANU).

Pisanjem je počeo još tokom studentskih dana, kada je pisao pripovetke i kratke priče. Neka od njegovih najpoznatijih dela su “Mansarda”, “Bašta, pepeo”, “Peščanik”, “Grobnica za Borisa Davidoviča”, “Rani jadi”, “Enciklopedija mrtvih” i  “Čas anatomije”.

Njegov lik nalazio se na poštanskoj markici pošte Srbije, 2010. godine, u okviru akcije “Velikani srpske književnosti”.

Malo je poznato da je Kiš imao i izuzetnog dara za pevanje, što doprinosi njegovim mnogobrojnim talentima.

Učinio je mnogo za čovečanstvo i za Srbiju: Mihajlo Pupin, jedan od najvećih naučnika svih vremena

Kiš je jedan od najprevođenijih pisaca, dobitnik niza uglednih domaćih i prestižnih međunarodnih književnih nagrada:

Ninova nagrada, 1972. godine za roman Peščanik; nagrada Ivan Goran Kovačić (1977. godine za knjigu propovedaka Grobnica za Borisa Davidoviča); nagrada Željezare Sisak (1978. godine za esejističko-polemički spis Čas anatomije); francuska književna nagrada Grand aigle d`or de la ville de Nice (1980. godine, za celokupni književni rad); Andrićeva nagrada (1984. godine za zbirku pripovedaka Enciklopedija mrtvih); nagrada Skender Kulenović (1984. godine za zbirku pripovedaka Enciklopedija mrtvih); Sedmojulska nagrada; italijanska književna nagrada Premio letterario Tevere, 1988. godine; nemačka književna nagrada Preis des Literaturmagazins, 1988. godine; Avnojeva nagrada 1988. godine; američka književna nagrada Bruno Schulz Prize, 1989. godine.

Takođe, jedan je od pisaca čije se izreke o životu, dešavanjima u njemu i ljudskoj prirodi, najčešće citiraju na našim prostorima.

“Pisac treba da nas uveri da zna više od ostalih, a da uprkos tome, sumnja više od svih”.

“Suština čoveka, crta koja ga odvaja od životinje, jeste svest o sopstvenoj smrti”.

“Opasno je naginjati se nad tuđom prazninom, a u pustoj želji da se u njoj, kao na dnu bunara ogleda svoje vlastito lice; jer i to je taština. Taština nad taštinama”, rekao je Kiš.

“Hteo sam da pokažem kako u vrlo različitim epohama postoji nepokretna konstanta. Sveprisutnost ljubavi i smrti”.

“Ne volim ljude koji se izvlače iz svega kao kišne gliste. Bez ožiljka i bez ogrebotine. Komedijaši”.

“Gaji sumnju u vladajuće ideologije i prinčeve. Drži se podalje od prinčeva.”

“Nacionalizam je, pre svega paranoja. Kolektivna i pojedinačna paranoja.”

“Istoriju pišu pobednici. Predanja ispreda puk. Književnici fantaziraju. Izvesna je samo smrt.”

Mnoge škole i ulice širom Srbije i Beograda danas nose njegovo ime.

Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana u Beogradu.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *